Voor het online magazine Maison Slash, dat zich richt naar ‘New Generation Parents’, ging ik op een zonnige zondag langs bij Katrien en Arne voor een babbel over hun nieuwe woonst.. want bouwen en verbouwen met kleine kinderen… hoe doe je dat?

“De verhuis is eigenlijk vlot verlopen aangezien dit gewoon door de tuin kon!”, lacht Katrien. “We woonden vroeger in een kangoeroewoning met mijn ouders en zus. Aan de kangoeroewoning was er een grote tuin waar we nog een stukje bouwgrond van konden maken. Hier hebben we ons nieuw huis op gebouwd. De kinderen waren dus goed voorbereid aangezien wij elke dag de werf konden bezoeken en ze alles vanop een korte afstand konden mee volgen! Onze duplex in de kangoeroewoning werd wat te klein met drie kinderen. Nu is mijn grootmoeder daar gaan wonen en heb ik mijn praktijk op de bovenste verdieping. Ook in ons nieuw huis zitten we nu nog steeds vlakbij mijn familie. Met kleine kinderen is dit toch wel heel handig!”

Hebben jullie bij de inrichting rekening gehouden met de kinderen?

“We wouden een praktisch huis met voldoende plaats voor de spullen van de kinderen. We kozen niet voor een aparte speel- of bureauruimte. Spelen en huiswerk maken, gebeurt in de speelhoek in de leefruimte en aan het bureau in de keuken. Alles loopt wat door elkaar en zo zijn alle ruimtes heel multifunctioneel. De speelhoek wordt later dan gewoon een extra zithoekje en aan het bureau in de keuken werken Arne en ik ook nu we zo vaak van thuis moeten werken. De kinderen hebben alledrie ook hun eigen kamer. In ons vorig huis sliepen de jongens samen. Hier hebben de twee jongsten ook al een paar weken ‘samengehokt’. Als ze dit willen, kan dit dus zeker, maar nu hebben ze ook alledrie hun eigen plekje.”

Alle kinderkamers zijn heel leuk ingericht. Mochten ze mee kiezen? 

“Bij de inrichting van de kamers hebben we rekening gehouden met hun eigenheid en persoonlijkheid. Oscar had zelf al wat meer inbreng in zijn ‘thema’, maar ik leef me graag uit met de vormgeving dus de echte inrichting was toch vooral voor de mama!”, horen we van Katrien. “Ik vind het belangrijk dat wanneer ze ouder worden ze ook andere spulletjes op hun kamer kunnen zetten (op de wandplankjes die ze alledrie hebben, de boekenvakjes,…) zonder dat het plots ‘niet meer past’. De basis is dus neutraal gehouden. Het behang bij de kleintjes is voorlopig nog wel heel specifiek en opvallend maar dat kunnen we na een paar jaar makkelijk aanpassen.”

Wat was de belangrijkste vereiste voor jullie nieuwe huis?

“We wouden zoveel mogelijk functionele plaats en zo weinig mogelijk onnuttige hoekjes en kantjes. Elke vierkante meter van dit huis is functioneel benut en ook ontworpen met ons gezin van vijf in ons hoofd, bv. de nis voor de jassen, schoenen en boekentassen in de inkomhal. We hebben ondanks het feit dat we geen kelder of zolder hebben toch veel bergruimte, verspreid over drie verschillende – goed verborgen – bergingen.”

Wat is jullie favoriete plekje in huis?

“Voor mij is dat de keuken”, vertelt Katrien. “Ze is ruim, superhandig en gewoon heel mooi! Ook de ouderslaapkamer met eigen douchekamer zouden we niet meer kunnen missen!”, laat Arne zich ontglippen. “De spulletjes van de kinderen bepalen voor een groot deel hoe het huis er nu uitziet. Toch heb ik veel zorg gestoken in het inrichten van elk klein ‘hoekje’ zoals de bibliotheek, het bureau, de hal of de overloop. Er is steeds veel plaats voor de spullen van de kinderen, maar toch met onze eigen stijl erin. Ik probeer ook altijd na te denken over hoe de kinderen zélf hun spulletjes kunnen opbergen of nemen zodat ze hier zo zelfstandig mogelijk in kunnen worden. Ik word ook altijd blij als ik voorbij mijn zorgvuldig ingerichte hoekjes loop – als ze net zijn opgeruimd uiteraard!”, aldus Katrien.

Waar haal jij je inspiratie? 

“Inspiratie komt vanuit een samenraapsel van verschillende Instagram-accounts (meestal van interieurwinkels), Pinterest, souvenirs en herinneringen, functionaliteit voor de kinderen en de zoektocht naar de combinatie van een gezellige chaos met rust en orde!”, sluit Katrien af met een warme lach!

Tekst en foto’s: Nathalie Blancquaert van Club Cosy